Kanał Rss
Content
Przepisy na życie
15 września 2012

Podczas unikalnej i najważniejszej w Europie Środkowej imprezy filmowej, która już dwunasty rok odbywa się pod koniec lipca w naszym mieście, publiczności zaprezentowano meksykański film „Zielarka”. Widzimy w nim, jak w stosie receptur zielarskich bohaterka poszukuje przepisu na życie, ponieważ nie poznała jeszcze jego smaku. Film pokazuje, że nasza wiedza o roślinach jest zaledwie cząstką doświadczeń minionych pokoleń, ich mądrości tworzącej prawdziwe kompendium sposobów przywracania zdrowia — często przekazywanych jedynie ustnie. Świat naturalnych leków — roślin, wody, kamieni – pozostaje ciągle otwartą skarbnicą.
Ziołolecznictwo (inaczej fitoterapia) jest głównym rodzajem leczenia w medycynie niekonwencjonalnej. Wykorzystuje bogactwo surowców naturalnych oraz roślin. Rośliny zawierają związki o właściwościach leczniczych, które w postaci nalewek, wyciągów, pigułek, syropów, soków, tabletek są naturalnym lekiem na różne dolegliwości. Przyjrzyjmy się niektórym z nich.Miłorząb dwuklapowy, który jest używany jako środek opóźniający starzenie, szczególnie w układzie krwionośnym i nerwowym. Ma on wzmacniać naczynia krwionośne, dlatego jest często zalecany w profilaktyce choroby wieńcowej serca i udaru mózgu. Ponieważ miłorząb zmniejsza agregację płytek krwi, występuje więc pewne ryzyko krwotoków wewnątrzczaszkowych. Należy zachować szczególną ostrożność, łącząc go z innymi lekami zmniejszającymi agregację płytek (aspiryna, warfaryna).
Dzika róża to roślina lecznicza. Dojrzałe owoce są składnikiem wielu mieszanek ziołowych. Zawierają oprócz ogromnej ilości witaminy C garbniki, karotenoidy, kwasy organiczne, olejki eteryczne, cukry, pektyny. Już kilka jej owoców w zupełności wystarczą do pokrycia dziennego zapotrzebowania człowieka na witaminę C. Róża jest stosowana przede wszystkim jako lek ogólnie wzmacniający, ale także pomocniczo do leczenia różnych schorzeń wątroby, nerek i przewodu pokarmowego.
Aloes to gorzki sok wykorzystywany we współczesnej medycynie, by przyspieszać proces gojenia ran. U małych dzieci niewskazane jest stosowanie okładów z aloesu w formie czystej, tzn. z części miąższu lub rośliny, gdyż może dojść do poparzenia lub nawet owrzodzenia skóry w miejscu przyłożenia rośliny. Aloes ma silne działanie przeczyszczające oraz wzmaga czynności żółciotwórcze.
Żeń-szeń ceniony był w lecznictwie chińskim już 4000 lat temu, choć twierdzenia o jego pozytywnym wpływie na organizm ludzki są w rzeczywistości niepewne, gdyż istnieje pokaźna grupa badań, które im zaprzeczają. Mimo tego wyciąg z korzenia dodawany jest do kosmetyków różnego typu z racji jego rzekomych właściwości odmładzających. Żeń-szeń ma też dodawać energii, obniżać poziom glukozy we krwi i ułatwiać opanowanie stresu.
Tymianek znano już w starożytności. Egipcjanie stosowali go do kadzideł i mumifikacji zwłok. Samarytanie używali go jako środka bakteriobójczego na 3000 lat p.n.e. Ma działanie bakterio- i grzybobójcze oraz wykrztuśne. Używa się go przy kaszlu, dolegliwościach gardła, a także do poprawiania apetytu. Zawarte w liściach substancje wykazują również działanie przeciw utleniające. Aktualnie stosuje się tymianek jako przyprawę, zwłaszcza w kuchni francuskiej.
Męczennica cielista to ziele, które zawiera alkaloidy indolowe, flawonoidy, glikozyd cyjanogenny, fitosterole, sole mineralne, pasiflorynę. Surowiec ma działanie uspokajające. Częste jest stosowanie jej w leczeniu narkomanii i alkoholizmu, a także w stanach pobudzenia nerwowego i pomocniczo w stanach skurczowych jelit i naczyń wieńcowych.
Bez czarny działa moczopędnie, napotnie, przeciwgorączkowo, wykrztuśnie, a zewnętrznie także przeciwzapalnie. Owoce mogą być używane do przemywania jamy ustnej po usunięcia zęba i przy porażeniu nerwu twarzowego. Dawniej kwiatów używano do pobudzenia laktacji u kobiet karmiących. Rdzeń pędów stosowany był w technice mikroskopowej do sporządzania preparatów, a w zegarmistrzostwie do czyszczenia delikatnych mechanizmów. Soku z owoców używano dawniej do farbowania brwi i rzęs, podbarwiania win oraz farbowania jedwabiu na oliwkowo. Wyciągi są wykorzystywane do wytwarzania maseczek kosmetycznych i kremów.
Trzeba pamiętać że we wszystkich częściach świeżej rośliny występuje sambunigryna i sambucyna, które dla ludzi w większych ilościach są trujące. Jednakże wyższa temperatura (gotowanie czy smażenie bez przykrycia) usuwa ich groźne własności. Pierwsza pomoc polega na sprowokowaniu wymiotów i płukaniu żołądka. Konieczna wtedy pomoc lekarza.
Wiele roślin zawiera substancje, które stosowane w niewielkich ilościach mogą mieć zastosowanie lecznicze. Pamiętać należy jednak, że wszelkie zioła powinny być używane po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą, a samodzielne przygotowywanie mieszanek ziołowych powinno być poprzedzone stosowną lekturą.
W leki ziołowe należy zaopatrywać się w sklepach zielarskich lub aptekach. Nie należy na własną rękę leczyć się ziołami, jedynie w przypadku małych dolegliwości można samemu stosować zioła, ale zgodnie z instrukcją podaną na ulotce lub opakowaniu.
Osoby, które zbierają zioła, muszą pamiętać o tym, aby rośliny były zbierane w miejscach oddalonych od dróg i środków przemysłowych. Zioła najlepiej jest suszyć w miejscu przewiewnym i zacienionym, przechowywać w słojach lub pojemnikach chłodnych w suchych miejscach nie dłużej niż 1 rok.

Natalia Syniuk

(fot. Salvadonica, Chianti, Tuscany)

SłabyŚredniDobryBardzo dobrySuper! (Brak głosów! Bądź pierwszy)
Loading...

Reklama
Newsletter
Chcesz być na bieżąco?

E-prenumeratę wysyłamy z:
Read previous post:
Wrocławskie wspomnienia

W ostatnich 20 latach gwałtownie zmieniło się życie i otoczenie wrocławskich mieszczuchów. Wszystko przyśpieszyło i zelektronizowało się. Bezpowrotnie minął czar...

Close